Η εξάρτηση του παιδιού από τη μητέρα

 εξάρτηση από τη μητέρα «Δεν κάνει τίποτα χωρίς εμένα, δεν μπορεί λεπτό μακριά μου»,

ακούμε συχνά από μαμάδες που μερικές φορές λαμβάνουν αυτή τη συμπεριφορά του παιδιού τους ως υπερβολική αγάπη ενώ στην ουσία είναι υπερβολική εξάρτηση.

Η εξάρτηση αυτή είναι επιθυμητή και άκρως φυσιολογική αλλά για συγκεκριμένο-οριοθετημένο χρονικό διάστημα.

Η εξάρτηση λοιπόν του παιδιού από τη μαμά πρέπει σταδιακά να ελαττωθεί ώστε το παιδί να κόψει τον «ψυχολογικό ομφάλιο λώρο», να ανεξαρτητοποιηθεί και να εξελιχθεί σε μια αυτόνομη και ολοκληρωμένη προσωπικότητα.

Ένα μωρό όταν γεννιέται είναι αδύνατο να φροντίσει τον εαυτό του. Η παρουσία και η φροντίδα της μαμάς δεν είναι απλά επιθυμητή αλλά απαραίτητη για την επιβίωση του. Συμπεριφορές όμως που είναι φυσιολογικές για ένα παιδί ενός έτους δεν είναι φυσιολογικό να παρατηρούνται σε ένα 5χρονο παιδί.

Ο άνθρωπος δε μένει στάσιμος, μεγαλώνοντας κατακτά ανώτερα επίπεδα νόησης, ωριμότητας και μια πιο σφαιρική εικόνα της πραγματικότητας. Το ανθρώπινο γένος είναι το μοναδικό είδος που περνά από τις πιο πολύπλοκες μορφές εξέλιξης τόσο στο γνωστικό όσο και στο συναισθηματικό επίπεδο.

Κάποιες φορές όμως οι συγκυρίες και τα όσα βιώνει το παιδί μπορεί να λειτουργήσουν ανασταλτικά στην ανεξαρτητοποίηση του. Για το φαινόμενο αυτό θα μιλήσουμε παρακάτω, για τις ενδείξεις του και τι συμβαίνει με τα «εξαρτημένα» παιδιά.